Wij maken gebruik van cookies

Om je zo goed mogelijk van dienst te kunnen zijn, maken wij gebruik van cookies. Door de tracking cookies te accepteren, word je herkend. Zo kunnen we onze website afstemmen op jouw persoonlijke voorkeuren en kunnen we je relevante informatie en advertenties laten zien, binnen en buiten onze website. Klik op ‘Ik ga akkoord’ als je hiermee akkoord gaat. Je kunt je instellingen altijd inzien en laten wijzigen. Voor meer informatie kun je kijken bij ons cookie- en privacybeleid.

Ik ga akkoord

“Nijhuis heeft iets, waardoor je niet zomaar weggaat.”

Nijhuis Toelevering

In 1972 traden Bennie Aanstoot en Theo van der Linden in dienst bij Nijhuis Toelevering. Een jaar later volgde Johan Schreurs en in 1976 kwam Matthew Delaney vanuit een uitwisseling met Ierland de fabriek versterken. Alle vier zijn ze nog altijd met veel plezier werkzaam bij Nijhuis Toelevering. We gingen met ze in gesprek over hoe Nijhuis Toelevering in de loop der jaren is veranderd.

Als leerlingen begonnen in de jaren ’70

Als jongens begonnen ze alle vier in de jaren ’70 bij Nijhuis Toelevering. Het was toen nog geen timmerfabriek, maar onderdeel van Nijhuis Bouw. “De producten die we in de jaren ’70 maakten, waren allemaal in opdracht van het eigen bouwbedrijf en zeer divers. Van kozijnen, spanten en bekistingen tot trappen en binnenwanden: we maakten eigenlijk alles waar hout aan zat”, vertelt Theo.

Bennie, Theo en Johan studeerden destijds aan de LTS. Bennie vertelt: “We waren 4 dagen per week aan het werk, en gingen 1 dag per week naar school. Ze zorgden er in de fabriek voor dat we verschillende afdelingen goed leerden kennen. We hadden een leermeester, die ons begeleidde en ervoor zorgde dat we ons huiswerk maakten. Ook moesten we voor school wel eens werkstukken maken, zoals een trap. Maar in veel gevallen werd dat grotendeels voor ons gedaan. We konden natuurlijk niet de hele dag bezig zijn met zo’n opdracht voor school: de productie moest verder.”

Matthew is enkele jaren later bij Nijhuis Toelevering terechtgekomen via een uitwisselingsproject met Ierland. “Het was de bedoeling dat ik één jaar zou blijven, maar toen leerde ik mijn huidige vrouw kennen en besloot ik in Nederland en bij Nijhuis Toelevering te blijven”, vertelt hij. De taal was in het begin wel wat lastig: “Ik kwam hier terecht bij allemaal Rijssenaren, die geen woord Engels spraken. Ik moest dus wel snel plat leren praten, maar dat ging me vrij goed af.”

Het ontstaan van de zelfstandige timmerfabriek

In de jaren ’80 werd de fabriek een aparte BV. Theo vertelt: “De reden om zelfstandig verder te gaan, kwam grotendeels door de crisis van de jaren ’80: de hypotheekrentes waren enorm hoog en de hele bouwmarkt zakte in. Nijhuis Bouw was een sociale woningbouwer zonder grondposities, waardoor er weinig werk was. De capaciteit van de fabriek werd te groot voor de eigen behoeften van Nijhuis Bouw. Ook veranderde er veel in de bouw: de vraag naar spanten en houten bekistingen daalde en specialisatie in de vorm van trappenfabrieken en deurenfabrieken nam toe. Verder gaan als zelfstandig bedrijf was dan ook een logische keuze.”

Een gezellige boel

De sfeer binnen Nijhuis Toelevering is vanaf het begin goed geweest. Matthew: “Vooral in de eerste jaren werd er veel met elkaar geouwehoerd. Tussen de middag voetbalden we altijd, tot gebroken benen aan toe.” Bennie vult aan: “We haalden ook veel grappen met elkaar uit. Vooral de nieuwelingen van de LTS werden flink uitgetest. Zo draaiden we bijvoorbeeld panlatten in hun overall. Soms liep het ook wel uit de hand. Ik weet nog dat ik me een keer moest melden bij de heren Nijhuis. Met hangende oren liep ik van productie naar het kantoor van de directie. Toen zij helemaal niet aanwezig bleken te zijn, kon ik weer opgelucht ademhalen.”

“De tijden waren gewoon heel anders. Als er vroeger iemand binnen kwam lopen in de fabriek, kende je hem echt”, vertelt Johan. Bennie: “Er werd in die tijd ook veel georganiseerd door de personeelsvereniging. Je kunt het je nu bijna niet meer voorstellen, maar om de twee weken was er wel iets. Van schietavonden, bingo’s, droppingen, bedrijfsvoetbal en sportdagen tot jaarlijkse reisjes en de bekende Nijhuis-feesten bij De Leeren Lampe in Raalte, waarbij Theo’s moeder voor taxi speelde.” Theo vertelt: “Het grote verschil met nu, is dat in die tijd iedereen bij alle activiteiten aanwezig was. Nu is die behoefte er ook niet meer: we hebben allemaal onze eigen volle agenda’s. In die tijd was een feestje van het werk echt een uitje, dat wilde je niet missen.”

"Een feestje van het werk was echt een uitje, dat wilde je niet missen!"

Vroeger en nu

De vier heren hebben veel veranderingen meegemaakt, waaronder de komst van computergestuurde machines. Matthew: “In mijn tijd werden alle machines handmatig ingesteld en bij een afwijkend profiel moesten we zelf het gereedschap op maat slijpen. Nu toetsen ze een code in en gaat alles automatisch.” Johan vult aan: “Maar het werk is er door de computers niet slechter op geworden, hoor. We hadden altijd een hoop papierwerk. Nu zien we de tekening en detaillering overzichtelijk op twee schermen.”

Of het vroeger beter was? Daar moeten ze alle vier even over nadenken. “In die tijd was er meer ruimte om met elkaar te ouwehoeren, dat is nu wel minder. En qua werkzaamheden is het eigenlijk niet te vergelijken. Waar we vroeger heel fysiek werkzaam waren, nemen machines nu veel zwaar werk over”, aldus Bennie. “Een gedegen werkvoorbereiding was er eigenlijk altijd al”, vindt Theo. “Destijds maakten we grote series van wel 1.200 woningen, nu vinden we een serie van 120 woningen al vrij groot. Maar de tijden waren ook anders. In die tijd zaten we in de wederopbouw na de oorlog. ‘Als er maar een dak op zit’ was in die tijd heel normaal. Nu zijn we veel meer bezig met kwaliteit.”

Meerdere generaties Nijhuis

In al hun dienstjaren hebben ze veel collega’s zien komen en gaan en hebben ze meerdere generaties Nijhuis meegemaakt. Matthew: “Ik weet nog dat Rob Nijhuis als tiener bij ons in de fabriek kwam werken tijdens de bouwvak. Zijn vader (toen onze directeur) kwam naar ons toe: “Die jongen wil een nieuwe brommer, laat hem er maar twee weken hard voor werken. Hij heeft die twee weken de fabriek aangeveegd, schoongemaakt en opgeruimd tot hij zijn brommer bij elkaar gespaard had.”

"Ik weet nog dat Rob Nijhuis als tiener bij ons kwam werken voor een brommer."

45+ jaar bij één bedrijf

Waarom ze al meer dan 45 jaar voor Nijhuis Toelevering werken? Bennie: “Van tevoren bedenk je natuurlijk niet dat je zo lang bij een bedrijf zult werken, maar als je je ergens thuisvoelt, is er geen reden om weg te gaan.” Johan vindt vooral de persoonlijke bedrijfscultuur van Nijhuis Toelevering prettig: “We zijn hier een onderdeel van de familie. In de loop der jaren hebben we allemaal onze persoonlijke dingen meegemaakt. Nijhuis Toelevering heeft zich daarbij altijd heel sociaal opgesteld. En alles is gewoon goed geregeld. We hebben in al die jaren niet één keer op ons salaris hoeven wachten.” Theo sluit het gesprek af: “Je bouwt in de loop der jaren echt wat moois op met elkaar en je raakt aan het bedrijf verknocht. Nijhuis heeft iets, waardoor je niet zomaar weggaat.”

Anderen bekeken ook

Wil jij met ons verbinden?

Kom jij ons versterken?

Werken bij Nijhuis
Maatwerk kozijnen vanaf 5 werkdagen geleverd
Maak kennis met Toelevering Online
Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×